ζούμε ένα ακόμη πιο ολέθριο 81…

Πρόκειται περί πραγματικού ταξικού μίσους!!

andrianopoulos

Του Ανδρέα Ανδριανόπουλου

Στο ερώτημα του Υπουργού Οικονομικών αν η λεγόμενη αναδιανομή εισοδημάτων αποτελεί «ταξικό μίσος», η απάντηση οφείλει να είναι «ναι». Διότι δεν υπάρχει από πουθενά εξουσιοδότηση ώστε η διεκδίκηση της λαϊκής ψήφου στις εκλογές να συνεπάγεται αυτόματη κι ελεύθερη πρόσβαση στα περιουσιακά στοιχεία των πολιτών κι’ αυθαίρετη αφαίρεση εισοδήματος από εκείνους που η κυβέρνηση θεωρεί αντιπαθείς, οικονομικά εύρωστους ή κοινωνικά ευνοημένους.

Ρόλος ιστορικά των κυβερνήσεων σε μιά δημοκρατία είναι η φροντίδα ώστε η ζωή των πολιτών να γίνεται καλύτερη και περισσότερο αποτελεσματική. Ουδείς έχει επιφορτίσει τις κυβερνήσεις με τη δύναμη να κάνει κάποιους πολίτες πλουσιότερους και κάποιους άλλους φτωχότερους. Αυτό είναι ευθύνη της ίδιας της οικονομίας και των επιλογών -άλλες επιτυχείς και άλλες ατυχείς-  των ίδιων των μελών μιάς κοινωνίας.

Εκτός βέβαια αν πρόκειται για συστήματα που ο δημόσιος τομέας αναλαμβάνει να εγκαταλείψει την όποια θεωρητική του ουδετερότητα και να γίνει όργανο στα χέρια της εκάστοτε πλειοψηφίας -αν υποθέσουμε πως τελικά θα επιτραπεί η λαϊκή βούληση να επιβάλλει την εναλλαγή κομμάτων στην εξουσία με βάση κυβερνητικές αποδόσεις και απογοήτευση του εκλογικού σώματος. Αλλά και τότε θα πρέπει οι σχετικές προθέσεις να γίνονται σαφείς προεκλογικά ώστε ο καθένας να προγραμματίζει τις προοπτικές και την προσωπική του πορεία.

Είναι δημοκρατικά αφύσικο να κερδίζονται εκλογές με βάση υποσχέσεις περί μείωσης φορολογικών βαρών και στη συνέχεια να έρχονται στην επιφάνεια προθέσεις «αναδιανομής εισοδημάτων» μέσω φόρων ή, ακόμα χειρότερα, μέσω αύξησης ασφαλιστικών εισφορών!!

Ο Υπ. Οικονομικών έχει μπερδέψει προφανώς τη λογική επιβολής φόρων με στόχο την εξασφάλιση της λειτουργίας της κρατικής μηχανής (με αρχικό σκοπό την προστασία της ζωής και της περιουσίας των πολιτών) με τη χρήση του κρατικού βραχίονα (μέσω των φόρων) για την επίτευξη πολιτικών αποτελεσμάτων –όπως η επιβράβευση κοινωνικών ομάδων που στρατεύονται με αντικειμενικό σκοπό την ανατροπή της οικονομικής τάξης και τη βίαιη αναδιανομή εισοδημάτων (και αφαίρεση περιουσιακών στοιχείων κάποιων ΆΛΛΩΝ κοινωνικών ομάδων).  Στις  περιπτώσεις αυτές όμως είναι σαφές πως υπάρχει ανοιχτή ταξική αντιπαράθεση με στόχο απότομες κοινωνικό – οικονομικές μεταβολές. Στις χώρες που εφαρμόζονται παρόμοιες πολιτικές οι σχετικές προθέσεις γίνονται από την αρχή –πριν από τις εκλογές δηλαδή–γνωστές ώστε οι πολίτες να κατανοούν τις συνέπειες. Οι Εργατικοί στη Βρετανία έτσι έφθασαν να καταλάβουν την εξουσία.  Και εμμένοντας σε τέτοιες πολιτικές την έχασαν στη συνέχεια και πρόσφατα απέτυχαν παταγωδώς να την επανακτήσουν.

Είναι όμως η πρόθεση αναδιανομής εισοδημάτων κοινωνικά δίκαιη; Αν κάποιος αφαιρέσει εισόδημα αυθαίρετα από τα θυλάκια κάποιου πολίτη τιμωρείται με αυστηρές ποινές –συχνά ακόμη και φυλάκισης. Γιατί αν αυτό το κάνει το δημόσιο δικαιολογείται σαν νόμιμη ενέργεια και πολιτικά αποδεκτή;  Είναι αδιανόητο να γίνεται προσπάθεια να επιβληθεί μια άνωθεν εμπνευσμένη εξίσωση σε μια κατάσταση φυσιολογικής ανισότητας. Είναι σαν να γίνεται προσπάθεια άνωθεν «αναδιανομής βαθμών» σε σχολικές εξετάσεις, ούτως ώστε όλοι να βγαίνουν με εξισωμένη την τελική τους βαθμολογία. Αν η προσπάθεια είναι να αποτραπούν διαφορές και ανισορροπίες σε εξεταστικά αποτελέσματα τότε το κίνητρο της δουλειάς και της προσπάθειας μηδενίζεται και όλοι πλέον θα συνωστίζονται στο επίπεδο της χαμηλότερης απόδοσης.

Είναι σαν να γίνεται αγώνας ταχύτητας και να πιστεύουν κάποιοι πως οι δρομείς θα τερματίσουν όλοι μαζί. Όπως και σε ένα αγώνα ποδοσφαίρου να θεωρείται σκόπιμο να ορίζεται διαιτητής με στόχο να φέρνει το ματς… ισόπαλο! Αφού δεν θα υπάρχει επιβράβευση, για ποιο λόγο κάποιοι θα δουλεύουν και θα αποδίδουν περισσότερο από άλλους; Η προσπάθεια εξίσωσης (προφανώς προς τα κάτω) είναι το μέσο που αναπόφευκτα οδηγεί σε μιά πορεία παρακμής και αθλιότητας…

Σε πολλές χώρες η ανάμιξη του δημόσιου τομέα οδηγεί έτσι σε ανισορροπίες και τραγικά αρνητικά αποτελέσματα. Οι κοινωνίες, αφημένες ελεύθερες,  από μόνες τους προσπαθούν. Η ανάμιξη του κράτους  ορθώνει συνήθως εμπόδια και οδηγεί σε αδιέξοδα. Εύστοχα ένας Ινδός καθηγητής σχολιάζει: «Η Ινδία αναπτύσσεται κατά τη διάρκεια της νύχτας. Οταν δηλ. η κυβέρνηση κοιμάται!» Και στον λεγόμενο Τρίτο Κόσμο λοιπόν έχει γίνει απόλυτη συνείδηση η καταστρεπτική επιρροή του δημόσιου τομέα στην όποια προσπάθεια εξέλιξης και ανάπτυξης.

Η επιβολή κυβερνητικών μέτρων αφαίρεσης και αναδιανομής εισοδημάτων συντελεί στη διάβρωση της δημοκρατίας, στον εξοβελισμό του σεβασμού των ατομικών δικαιωμάτων και στη νομιμοποίηση της κρατικής κλοπής σαν μέσου άσκησης πολιτικής. Για πόσο διάστημα μπορεί, κάτω από τέτοιες συνθήκες, να αντέξει ανέπαφο το οικοδόμημα μιάς σύγχρονης δυτικής κοινωνίας;

Πηγή: Πρόκειται περί πραγματικού ταξικού μίσους!!

Advertisements

About brexians

Demetrios Georgalas (A Surviving Globalization Consultant) was born in 1961 in Bern and grew up in Athens. In1985, graduated from Surrey University with a Tourism Management BSc (Hons). In 1998, graduated from LMTB under Freie Universitat Berlin, with a Diploma Lasers in Medicine. His professional career was started in the private sector and at the same time he created his first consulting company D+G Consultants Inc. Worked for major multinationals in Greece and abroad (FMCGs / Pharmaceuticals / Tourism). Demetrios Georgalas, having established also Travelling 2 Greece a destination management company, while with the D+G Consultants working in the areas of BTL and special marketing projects. He is activated except from Greece in the Balkans and in Turkey, consulting his clientele with new innovative proposals. Apart from his enterprising activities, he dabbles at blogging, travelling and cooking while he is married and has two children. In conclusion Demetrios Georgalas is an Athenian, Greek, Agnostic, Traveller, & Liberal he likes sci-fi, photography, blogging, travelling and cooking and if you like fascism or any kind of dogma, keep out! Δημήτρης Κ. Γεωργαλάς Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1961, σπούδασε Τουριστική Διαχείριση στο Ηνωμένο Βασίλειο και κατέχει μεταπτυχιακό τίτλο στην Βιοτεχνολογία. Έχει εργαστεί σε μεγάλα τουριστικά γραφεία του εσωτερικού, και σε πολυεθνικές σε Ελλάδα και Εξωτερικό, στο χώρο των φαρμάκων, των ιατρικών μηχανημάτων και των FMCG’s. Από το 2001 είναι ελεύθερος επαγγελματίας, με δραστηριότητα στην διαχείριση προορισμού, τον θεματικό τουρισμό και τις ειδικές ενέργειες marketing. Είναι παντρεμένος και πατέρας δυο παιδιών, διδάσκει ειδικά θέματα εξωτερικού εμπορίου και κοινωνικής δικτύωσης, σε επιχειρήσεις και οργανισμούς. Ασχολείται ενεργά με το διαδίκτυο από το 1993 με άμεση εμπλοκή στα κοινωνικά δίκτυα και στο «ιστολογείν». Φανατικός ταξιδευτής, ερασιτέχνης φωτογράφος, μαχόμενος αγνωστικός και φιλελεύθερος. Όραμά του μια Ευρωπαϊκή Ελλάδα. https://brexians.wordpress.com
This entry was posted in travelling around... and tagged , , , , , , , , . Bookmark the permalink.
Αρέσει σε %d bloggers: